Opnieuw

Al een tijdje aan het denken om het bloggen weer op te pakken. Niet via een betaalde url, want dan zal je zien dat ik het toch niets vind. Gewoon hier op mijn eigen plekkie.
Het was zoeken naar mijn wachtwoord, maar heb het uiteindelijk toch gevonden.

Op het moment speelt er genoeg om over te schrijven, maar ja het kan ook zomaar ineens klaar zijn. Wilde eerst helemaal opnieuw beginnen, maar dan moet ik van alles opnieuw verzinnen. Naam, layout, header en ga zo maar door. Daar had ik niet zo heel veel zin. Dus dit plekje afgestoft en schoongemaakt, maar ben nog niet helemaal klaar.

Mijn andere logjes heb ik nog, ik ga uitvissen hoe ik die hier kan krijgen en dan ga ik gewoon weer van start.

Read more...

Succes op je werk!

6 jaar geleden zijn wij verhuisd naar de woning waar we nu wonen. Het was nieuwbouw en je leert nieuwe mensen kennen.
Op een dag reden we naar ons huis, we reden op een slakkegangetje want er liep een meisje voor ons.
We slaakte een zucht en zeiden tegen elkaar 'Ze hoort de auto toch wel?'
We reden nog langzaam erachter, opeens zagen we een vrouw naar het meisje toe lopen en gebaarde naar haar.

Ze keek om, zag ons en glimlachte.
'O, zeiden we, volgens mij is ze wel doof.

Nadat we de auto hadden geparkeerd kwam haar moeder naar ons toe lopen. Ze vertelde ons dat haar dochter (dus inderdaad) doof is en zei sorry omdat ze midden op de weg liep. Sorry zeggen hoefde voor ons niet, elk kind doet weleens dingen waarvan je denkt 'waarom doe je dat nou'.

We zien het meisje zo nu en dan. Ze heeft nu een gehoorapparaat en dat houdt in dat we niet meer heel duidelijk hoeven te praten of dat we niet perse hoeven te gebaren.

Nona ziet haar elke ochtend wanneer ze naar school gaat en het meisje zegt dan 'Succes op school' tegen haar. Nona vertelde het een keer en maakte toen zo'n raar gezicht zoals alleen een zij dat kan.

Vanochtend zag ik haar en op het moment dat ze weg fietste draaide ze haar hoofd om en zei 'Succes op je werk'.  Zo'n klein zinnetje, zoveel impact.

'Succes op je werk'.

Read more...

Tja

Ik wist natuurlijk dat het er niet in zat.

Die dikke vette bankrekening.

De hele avond heb ik ingelogd om te kijken of de Sint me heeft gehoord.

Maar helaas,

Helaas.

Hij heeft niet eens een klein bedragje gestoord.

Het bedrag was nog hetzelfde als in de ochtend.

Wel genoeg maar toch te weinig.

Ach de hoop op zich

Dat was wel geinig.

Het blijkt leuk 

die hele meuk.

Een chocoladeletter is bij de schoen

Ondanks dat we er helemaal niets aan doen.

De kinderen hebben het nog niet gevonden

Ze dachten dat wij het zouden verslonden

Tot de volgende keer allemaal

Ik hoop dat jullie genoten hebben van de avond

en dat iedereen het leuk vond!

Welterusten.

Read more...

Sint, beste sint

Read more...

Planning

Ik ben niet iemand van de lijstjes, om alles op te schrijven of een agenda bij te houden. Al jaren probeer ik het.
Ik koop een agenda, schrijf daar braaf alle belangrijke informatie in, afspraken die ik op dat moment heb staan en doe het vervolgens ook nog eens braaf in mijn tas.

Vervolgens blijft het in mijn tas... Wanneer ik van tas wissel dan gaat de agenda niet mee, of ik haal het eruit en leg het 'even' op een bepaalde plek neer. Om het vervolgens niet meer terug te kunnen vinden. Dan komt een moment dat ik het echt nodig heb, omdat-die-neiging-van-inplannen-er-weer-is.
Ik kan het dan niet vinden en sla alles op in mijn hoofd.

Dat gaat niet goed en zo is het weleens voor gekomen dat Nona tijdens het eten zegt; 'Vanavond hebben jullie het gesprek met mijn juf he?'
Waarbij Man en ik elkaar verward en verbaasd aankijken, omdat we het allebei vergeten waren. Vervolgens denken we allebei dat we nu toch eens een kalender of iets dergelijks moeten hebben.

Ik heb al vaak gezocht op internet maar het was het steeds net niet.

Dus toen maar zelf wat gemaakt (Hoera voor Excell), het hangt in de keuken met een potlood (ik vind het ook altijd zo irritant dat wanneer ik iets wil opschrijven er geen pen of potlood te vinden is).  Zodat iedereen alles op kan schrijven. Als ze het de moeite waard vinden, want Sinyo ontgaat nog even de zin van dit.

Voor de rest kan ik zeggen dat het toch wel helpt. Afspraken worden opgeschreven, net als boodschappen en de taken van de kids zijn bekend.
Nu moeten Man en ik ons nog even aanleren om iets vaker op de kalender te kijken..

Nu moet het alleen nog gedetailleerder en daar ga ik een dezer tijd maar aan beginnen.

Hoe doen jullie dat? Hebben jullie een kalender of iets dergelijks?

Read more...

Druk?! Welnee

De afgelopen weken waren hollen en stilstaan.
De afgelopen week hebben we er even de brui aangegeven.
Niet heen en weer rijden,
Niet even dit even dat op 3 verschillende adressen,
Niet laat naar bed,
Niet de kinderen kort zien,
Niet dit en niet dat.

Even gewoon thuis. Dat heeft toch ook zijn voordelen en nadelen natuurlijk. Want  het huis was aardig verwaarloosd na al die drukte. Dus de doek te voorschijn gehaald en geboent, de dweil over de vloer, badkamer een beurt en ga zo maar door. Hoe raar maar waar, dan geniet je ineens van die dingen. Normaal gesproken is het (bij mij althans) getverderrie moet het eeeccchhht!
En dan antwoordt het huis volmondig; "JA!"
Nu was het huis al een tijd aan het schreeuwen maar hadden we geen tijd om te luisteren.

Aankomend weekend de laatste beetjes van het oude huis van mij ouders doen en woensdag a.s. de sleutel inleveren. Dan is het he-le-maal klaar.

Maar goed, de afgelopen week, druk?! Nee, het was gewoon even lekker niksen, mutsen en ga zo maar door.

De dingen die gedaan moeten worden daar komt nu ook meer tijd en aandacht voor. Sinyo zei al een tijd dat zijn ogen wederom gecheckt moeten worden en ik heb de laatste tijden ook het idee dat mijn rechteroog slechter is geworden.
Ja, jeetje, hoe kan dat toch het is al zo bar, bar slecht!!
Ik vermoed (maar wie ben ik) dat het aan de cylinder ligt (alsof het een auto is :S ).
Maar goed, ook maar meteen een afspraak voor Man en Nona gemaakt zodat we het van iedereen weten.

Read more...

Avondje uit!

Vanavond was het zover.
Ik ging ein-de-lijk een avondje uit.
Dat was nogal een tijdje geleden en het werd weer eens tijd..

Zonder Man, sorry man!
Zonder kinderen, sorry kinderen!
Geen gedoe met ouders, sorry ouders!
Gewoon lekker met vriendinnen.
Me time!

We zijn naar Soul Sisters geweest.
Wow, die vrouwen hebben allemaal een strot om U tegen te zeggen.
Niemand deed onder voor de ander, maar toch vond ik er 2 uitspringen. Dit houdt niet in dat de rest niet goed is. Maar een mens kan zo z'n voorkeuren hebben.

De planning was om met 4 vriendinnen te gaan, maar we ontvingen een SMS dat het OV niet meewerkte en ze daardoor niet kon komen. Waardeloos die OV er hoeft maar wat te gebeuren en plannen kunnen niet doorgaan.

Ik moet wel zeggen dat die mist creapy is!
Via een B (of misschien wel een C weg) moest ik naar de plaats van bestemming. Ik zit dan aardig gespannen naar die 2 strepen op de weg te turen en vervloek elke tegenligger die ik tegen kom, omdat ik dan helemaal niets meer zie! Gelukkig is het allemaal goed gegaan en ben ik blij dat ik niet meer het huis uit hoef.

Maar goed, nog even over de Soul Sisters.
We hebben mee geblerd (althans ik zeker), gepraat en lekker gedanst.
Heerlijk.

Read more...

Onze verslaving

Ja, ik zeg onze, want het is een verslaving die het hele gezin heeft.
Natuurlijk zijn Man en ik er mee begonnen, maar we hadden geen idee wat voor impact het zou hebben op de kinderen.
Als we van te voren hadden geweten dat ze zo verslaafd zouden worden, dan waren we er nooit aan begonnen.

Jaren geleden voor het eerst in hun mond gepropt en dat ging met veel smaak en zonder gevecht. Ze wisten precies wat het was en vroegen er vaak, en steeds vaker naar.
Nu willen ze het het liefst elke dag eten, als ontbijt, lunch en doe eens gek ook nog als avond eten.
Wanneer we een doos van 24 stuks in huis halen dan is het in no-time op en nog erger er wordt serieus, ja echt serieus ruzie om gemaakt.

Over welke verslaving ik het heb?

Juist! Giet er wat water bij en je hebt een lekker, warm tussendoortje.

We  hebben ook allemaal onze voorkeuren, die wil die kleur en die weer de andere kleur. Zo heeft iedereen zijn eigen bakje soep.

Het gaat mee op vakantie, weekendjes weg en we hebben het bijna altijd in huis.

We zijn nu even aan het minderen, want een mens kan af en toe doorslaan en wij sloegen door.

De afkickverschijnselen zijn begonnen, het roepen en de hunkering naar de verslaving is te merken. Maar wij, de ouders, zijn sterk en kopen het niet!

Nee, ECHT niet!

Nee!

We doen het NIET!

Of misschien toch maar wel........

Hebben jullie ook een verslaving?

Read more...

Vooruitgang

Dit jaar had ik een keer op een WW een post geplaatst over een telefoon. Ik was aan het denken dat het niet eens zo lang geleden was dat de telefoon een 'ding' was wat je niet overal mee kon nemen.

Er was veel vooruit gang, maar we weten, denk ik, allemaal nog die oude telefoons met draaischijf. Wat duurde het lang voordat je klaar was met het draaien van het telefoonnummer. Dat was ook nog de tijd dat er gewacht moest worden nadat het kengetal was 'gedraaid'. Er moest eerst gewacht worden op een toon en dan kon je verder.

Ik heb jaren moeten wennen toen het veranderd werd en je niet meer hoefde te wachten. Ik bleef maar wachten bij het kengetal en terwijl ik wachtte dacht ik vaak 'Gut, wat duurt dat lang'. Om daarna er achter te komen dat ik niet meer hoefde te wachten.

De verandering naar een 10 tallig telefoonnr. was voor bedrijven een crime en alle telefoonnr's moesten gewijzigd worden.

Bij mijn allereerste werkgever, jaarrreen terug, had men na gelang van tijd een mobiele telefoon. Het is maar wat je mobiel noemt. Het was inderdaad mobiel maar je sjouwde je rot. Ik werkte nl. bij een software leverancier en daar had men ook laptops... Deze waren niet ultra dun, nee het was nogal een gewicht.

Jullie snappen dat ik me af en toe een bult sjouwde aan al deze apparatuur en laten we niet vergeten dat ik toendertijd ook nog een mooie aktetas had. Dat ging allemaal niet makkelijk.

Ik weet niet meer hoe mijn eerste mobiele telefoon eruit zag. Gut in het begin hadden we niet allemaal een mobiel. Nee, we hadden 1 mobiel en Man en ik deden er samen mee. Dat het ding groot was daar kwam ik pas achter na het volgende voorval.
Mijn schoonzus had een foto gevonden van Man en ik. De foto is al jaaarrreen oud en ik stond erop met een paar kilo's teveel,  mijn haar uit model en mijn kleding was eigenlijk, euhm nou ja, laten we zeggen eigenlijk helemaal niet leuk. Man had zijn haar ook gek, zijn kleding was ook typisch en de mobiele telefoon was aan zijn riem.

Ik hoop dat jullie het snappen, de foto zelf was ook wel lachwekkend omdat we er raar opstaan. We laten de foto aan de kinderen zien en het eerste wat ze zeggen 'Hahahahaha moet je DIE telefoon zien!!!!!'

Hilariteit alom maar niet om hetgene waarom Man en ik dachten. Maar goed, dat was onze eerste telefoon.

Tegenwoordig loopt (bijna) iedereen met een mobiele telefoon en deze kan gewoon makkelijk opgeborgen worden in de broekzak.  De eerste mobiel van dochter was geen BlackBerry, maar wel een klein lief telefoontje. Nu is het wel een BlackBerry en er wordt van alles mee gedaan. Er wordt gepingt (kost geen geld), getwittert (even aan iedereen laten weten dat haar ouders echt stom zijn) en nog veel meer.

Ach ja, ik gebruikte de telefoon toendertijd om af te spreken en klaar. Ellelange gesprekken zaten er niet in, omdat ik face to face leuker vond. Nu staat de wereld voor je open via een klein toesteltje.

Read more...

Welkom

zeiden wij zaterdag tegen paps die eindelijk weer onder 1 dak woont met mams. Dat was het harde werken waard!

Ik ben er achter gekomen dat tieners niet zulke helpers zijn als dat we dachten.

Dat hun wereld en leven wel heel erg belangrijk is.

Ik ben er achter gekomen dat tieners het aan de andere kant toch wel snappen.

Lief zijn voor oma en opa en het allemaal accepteren.

Ik ben er achter gekomen dat tieners heus wel klaar staan voor ons.

Maar dat we niet al te veel moeten vragen.

We snappen het ook wel, dat het voor hun ook even een moeilijke drukke tijd was.

We hadden immers al twee weken geen boodschappen gedaan.

Niet echt het huis opgeruimd, dit was nu hun taak. 

Het koken was ook niet echt je van het, het halen van eten was sneller en makkelijker.

Ze zaten de afgelopen weken wel heel erg vaak alleen, omdat wij allerlei dingen moesten doen.

De druk is er vanaf en iedereen in dit huis slaakt een diepe zucht. 

Het einde is in zicht en we hebben er allemaal reikhalzend naar uitgekeken.

Read more...

Ze zijn over

maar we zijn nog niet klaar!

Man en ik zijn moe, uitgeput maar voldaan.

Het waren drukke weken, maar het is gelukt. 

Alles is over naar hun nieuwe woning.

Mam had besloten veel kasten weg te doen, maar nu heeft ze zoveel weg gedaan dat we eigenlijk niet echt kunnen uitpakken. Dat was niet zo heel erg handig, maar dat maakt niet uit. Het was toch tijd voor nieuwe kasten. Volgens mij volstaat 1 kast al, dus no problemo dat gaan we van de week doen.

Ik ben er ondertussen achter dat mijn ouders genoeg, meer dan genoeg lakens, handdoeken en pannen hebben. Een aantal pannen zijn weg, een aantal pannen heb ik en nog hebben ze meer dan genoeg pannen voor hun zelf. Grappig is dat om te zien. Dit geldt ook voor lakens en handdoeken, maar dat zoeken we nog een keer rustig uit.

Zondag hebben mijn zwager en een aantal buurjongens\ mannen van hem geholpen en de jongen die de wagen reed. Het ging gelukkig snel en vlot. Gisteravond alles naar buiten gegooid wat weg kon want er was grofvuil. Wat ruimt dat op zeg, heerlijk!

Terwijl we zo druk bezig waren was ik ziek geworden, maar ik had eigenlijk geen tijd om ziek te zijn. Klinkt raar, maar ja je wilt gewoon door gaan. Dus ik door gegaan, tot vandaag! Vanochtend werd ik wakker met nog steeds een bonkende hoofdpijn en de pijn in mijn keel werd alleen maar erger. 

Dus heb me ziek gemeld en ben terug in bed gekropen. Heb even he-le-maal niets gedaan! 

Heerlijk, mijn lichaam komt weer tot rust.

Read more...

Goed nieuws

Afgelopen vrijdag ben ik met mijn moeder gaan kijken voor een andere woning. Ze stonden niet op de eerste plaats, maar op de tweede. De woning is precies wat ze wilde en......... nummer 1 had afgebeld!!!

Ze hebben de woning!!
Dus inplaats van het huidige huis opknappen, gaat er verhuisd worden naar een andere woning!! Joehoe!!!!

Gister de sleutel gehaald en er kan begonnen worden.
Man en zijn broer gaan vanavond al wat verven, mam en ik hebben al novylon uitgezocht voor de woonkamer er we hopen dat het deze donderdag gelegd kan worden.
Wanneer dat niet kan dan gaan we het zelf doen.

Dit is zoooo heerlijk!!!
Dit weekend hopen we over te kunnen. Nou ja iig al de grote spullen.
Waarom zo snel?
Zodat paps weer naar huis kan.
Het wordt tijd dat die 2 weer samen op de bank kunnen zitten en verder kunnen met hun leven en dagelijkse dingen.

Read more...

I am

Read more...

Slaap lekker, schat

Man ligt al in bed, hij is moe en heeft hoofdpijn. Nee, het is geen grap, hij heeft namelijk vorige week in het ziekenhuis een vetbult laten weghalen.

Ik ben bezig geweest op de pc en ondertussen is het al half 1, ik bedenk me dat ik ook maar eens moet gaan slapen. Ik ruim op en aangezien ik nog een glas heb staan moet ik nog even naar beneden.

Ik ga alles zo stil mogelijk doen, om moeders, kids en vooral Man niet wakker te maken.

Ik loop op mijn tenen naar beneden, mijn moeder slaapt daar, en zet mijn glas heel zachtjes op het aanrecht. * Beng* het glas komt hard op het aanrecht neer. Hmm die is hoger dan ik dacht.
Daarna loop ik op mijn tenen weer naar boven, ik pak mijn telefoon en doe het licht nog maar niet aan op zolder. Heel voorzichtig loop ik naar boven, *beng* met mijn voet kom ik tegen een stapel tijdschriften die tussen de trap door naar beneden kletteren. *zucht*
Ik op mijn tenen naar beneden en heeeellll voorzichtig raap ik die op van de trap.

Daarna loop ik weer heel voorzichtig naar boven, nu ga ik beter opletten. Ik kijk naar Man hij ligt al lekker warm onder de dekens en aan zijn regelmatige ademhaling hoor ik dat hij al slaapt. Ik loop naar zijn kant van het bed om het nachtlampje aan te doen en loop vervolgens naar mijn kant. Ik ga zitten om mijn lenzen uit te doen en *bam* mijn lensenvloeistofflesje valt. Ik kijk verschrikt achterom, maar Man slaapt lekker door. Ik doe mijn lenzen uit en wil mijn pyama aan doen, ik loop naar de kast en kom tegen een stoel (die wielen heeft) en die knalt weer tegen de spiegel...
*boem* hoor ik.  Ik zet alles weer goed en trek dan mijn pyama aan.
Vervolgens moet ik nog naar de andere kant om het nachtlampje uit te doen, *kleng* teen tegen het bed.  'AUW' schreeuw ik uit, Man slaapt door en het blijft stil in huis.
Ik doe het nachtlampje uit, loop hinkend naar mijn kant van het bed en ga zachtjes in bed. Ik wil wat dekbed pakken, maar Man heeft zich zo ingewikkeld dat ik er een ruk aan moet geven. Dit probeer ik nog zachtjes te doen, maar hij ligt er zo goed onder dat ik er een ruk aan geef, dan blijf ik even stil om te kijken of hij niet het bed uit donderd. Nee, gelukkig.
Ik pak mijn teen nog even vast, want het doet verrekte pijn.

Man wordt dan half\ half wakker en zegt; 'O, ben je er al, alles goed gegaan' en draait zich om zonder mijn verhaal aftewachten.

'Slaap lekker, schat' zegt hij nog heel lief en ik had even bepaalde neigingen die ik hier niet verder zal vertellen....

Read more...

Het is niet alleen maar kommer en kwel...

Mijn ouders zijn, na een weekje bij mijn tante, weer bij ons neergestreken. Helaas is hun woning nog niet droog. Morgen komt weer een vochtmeeting en dan weten we wat meer.

Vorige week kwam ook iemand een vochtmeeting uitvoeren. Hij heeft een mooi instrumentje waar het mee gedaan wordt en ik keek eerst met hem mee. De ene keer hoorde ik niets en de andere keer een piepje.

Ik hoorde teveel piepjes, ik had gevraagd aan hem of dat goed is of niet en een piepje is niet goed. Dan is het nog te vochtig.

Ik hoop morgen dus op een stuk minder piepjes.

Deze ramp zorgt er ook voor dat alles wat in hun woning is eens goed bekeken wordt. Met andere woorden, zijn er spullen die al weg kunnen omdat ze hun beste jaren al hebben gehad tot is het echt nodig om honderden plastic tasjes in huis te hebben. Dat wat allemaal wel het geval, een buro kon weg, een kastje, wat vloerbedekking, allerlei kleine spulletjes en de drie-zits bank. Die drie-zits bank heeft voor een benauwd uurtje gezorgd.

Ik zei tegen man; 'Laten we het via de trap doen. Het is een oude trap dus we kunnen het bij de trappen een zetje geven en dan gaat de trap vanzelf naar beneden.' (Ter uwer informatie ze wonen op 6 hoog en het is een breed trappenhuis).

'Nee' , zei man, we gaan met de lift.
Dit is dus niet zo gezegd, zo gedaan. Nope.
Wij met veel kracht vertoon de bank in de lift geduwd, Sinyo gooide nog extra kracht er tegen aan en toen...... bank vast. Geen beweging in te krijgen! De bank ging niet rechts, niet links, niet naar voor of naar achter.

Een hamer kwam er aan te pas, om een poot los te maken (want die poten he, neee dat hoefde van Man niet eraf....). Er op slaan had geen nut, de poot was er zeer goed ingeschroefd. Na een half uur, na een poot eraf gehaald te hebben, de bank half half gesloopt is het eindelijk gelukt om de bank uit de lift te krijgen.

Enne we waren nog op de 6e etage..... (Met de trap waren we al lang klaar geweest wilde ik zeggen, maar dat zou me niet in dank worden genomen als ik naar het verhitte gezicht van Man keek).

Maar goed, alle poten eraf geschroefd, nog hier en daar wat hout weggehaald en HOERA we kregen de bank in de lift!

Wij naar beneden, vol goede moed de bank eruit halen... krijgen we het er niet uit!!!!!

We wikken en wegen, we duwen en trekken, maar nope het ding wil er niet uit.

Wij naar de tweede etage, nee lukt niet, naar de vierde ook niet, naar de zesde aangezien we daar de bank erin hebben gekregen moet het er toch ook uit komen. Nee ook NIET!! Pfffff, we proberen het anders en eindelijk lukt het. Wij weer naar beneden, wanneer de liftdeuren open gaan staan daar 2 mannen. Die hebben ook net een bank met moeite naar beneden gebracht, ze zien ons en rukken zo die bank uit de lift!!! HOERA!!!!

Euh, laat ik er nog even bij vertellen dat we ondertussen een uur verder zijn!

Nu kan ik er om lachen, gisteravond ab-so-luut niet! :)

Read more...

De nostalgie van muziek

Gisteravond was Sinyo op de pc bezig om wat te doen.
Ik vroeg 'wat doe je?'
Hij antwoordt dat hij even snel muziek op zijn I-pod gaat plaatsen.

Ik moest toen denken aan vroeger, hoe ik muziek waar ik van hou kon luisteren.

Het begon natuurlijk met, de voor mij bekende, cassettebandjes. Apetrots was ik toen ik een kleine radio\ cassetterecorder kreeg! Zo vaak mogelijk zat ik op mijn kamer om te luisteren naar muziek en 1 avond in de week zat aan de radio gekluisterd. De top 40 kwam.
Daar zat ik, op mijn kamer, cassettebandje erin en zodra de muziek begon op Play en Rec drukken.
Pffff opluchting 1, het ging goed.
Daarna goed opletten wanneer de DJ begon te praten want dan moest ik snel, heel snel op Stop drukken.
O wat vervloekte ik de DJ's die altijd halverwege het nummer perse een verhaal moesten vertellen.
Maar wat was ik trot en blij als ik een cassettebandje vol had!
Mijn ouders waren minder blij, maar dat is een ander verhaal.

Heel vaak ging ik naar Plato een muziekwinkel in Den Haag om LP's te kopen. Ik ging daar ook luisteren en wanneer ik erachter kwam dat de LP verder niets was dan kocht in de 15"!
Ooooo wat was ik blij.
Zodra ik thuis kwam (en ik hoopte dan dat niemand er was) ging de pick-up aan en Maxi-Single erop. De nostalgie van de 'tik' was toen goed te horen en niet meer dan normaal.

Ik kocht weleens goedkopere bandjes, maar dan gebeurde het weleens dat de tape bleef hangen en heel mijn bandje verpest was. Soms probeerde ik het nog te redden met een pen en dan heeeellll voorzichtig op'rollen'. Na jaren van ervaring wist ik precies welke bandjes ik moest hebben en die kocht ik dan heel braaf.


Daarna kwamen de cd's. Hier heb ik er ook honderden van gekocht om vervolgens in de avond weer cassettebandjes te fabriceren. Wat leuk was op cd's was\ is de Interludedie deed ik altijd tussen 2 liedjes in, zodat het mooi doorspeelde.
Nou ja, dat mooi doorspelen ging natuurlijk ook niet vanzelf. Nee, ook hier zat ik met mijn neus boven de apparatuur om er voor te zorgen dat er geen seconde stilte was.
Ondertussen had ik een walkman aangeschaft die 'Auto Reverce' kon. Ik hoefde het bandje niet meer omtedraaien! Wat een luxe! Wat was ik weer trot! 
Ik heb nooit een cdwalkman gekocht, omdat je toendertijd nog niet zelf cd's kon maken en om nu alleen 1 artiest te horen. Nee dat was niets voor mij.

Die avonden die ik alleen doorbracht om ervoor te zorgen dat ik mijn muziek bij me had en ECHT ik heb heel veel avonden hieraan besteedt.

Nu gaat het heel anders, je copieert het naar je I-Pod of telefoon. Als je een cd wilt voor de auto dan kan je een mp3 of audio cd maken en allebei vaak binnen een uurtje klaar. Wil je geen stilte tussen de liedjes dan kan je een vinkje aanklikken.
Nee het is nu geen uren werk meer, tenzij ik de liedjes op een speciale volgorde wil.

Aan de ene kant heerlijk aan de andere kant mis ik het wel. Wanneer ik het de kinderen vertel dan glimlachen ze over hoe het vroeger ging....

Waar ik o.a. naar luisterde (behalve de top 40)?


52nd street
Mijn all time favorite

Read more...

Het creamonster heeft me te pakken....

Zo de auto staat bij de garage om een raampje erin te monteren. Gelukkig dat het allemaal in de buurt is en snel geregeld kan worden.

Vorige week had ik mijn creaties geplaatst en ik wilde nog even melden waar ik de beschrijving van het tasje vandaan heb gehaald.

Futuregirl ga naar downloads en kies voor Starling Handbag. Het begin is de eerste keer lastig, maar thank god for Youtube! Want uitleg met beeld is natuurlijk helemaal top.

Ik ben nu dat tasje aan het maken in het roze voor mijn nichtje die in november jarig is. Aangezien haar zus ook jarig is maak ik er nog 1 maar dan in het paars.  Ik ga dan ook nog bloemetjes en hartje maken en erop naaien. Dat zullen ze toch wel leuk vinden??

De wol van de kussen komt van de Action en de Zeeman. Het witte wol is heerlijk zacht en heerlijk knuffelig :).

Ondertussen ben ik ook nog een sjaal aan het maken. Ik heb nog grijze wil over en dan is een sjaal natuurlijk het beste wat er van gemaakt kan worden.

O, ook heb ik nog veel, heel veel verschillende stoffen liggen waar ook nog wat van gemaakt moet worden *zucht*.

Ik dat altijd, ik wordt enthousiast over iets en koop meteen alles in om het een paar weken later te laten verstoffen. Ik heb dus voor genomen om alles wat ik nu nog heb te gebruiken en er iets van te maken.

Ik duim voor mezelf en ben heel benieuwd of het me lukt...

Read more...

Tieners en Eden

Het is weekend en zondag.
Dat zie ik omdat rechtonderin bij de pc 'Zondag' staat en als ik op de kalender kijk wordt dat ook  nog eens bevestigd.

Vroegeh toen ik nog thuis woonde werd zondag gezien als een rustdag en zo was het. Op zondag deden we met z'n allen rustig.

Waarom?

Omdat God het zo had gewild...

Maar rust? Op zondag? Ik heb het nog niet helemaal voor elkaar gekregen, kennelijk had God het iets makkelijker.

Ok, ok ik geef toe dat het ontwerpen van de wereld niet een gemakkelijke taak was, ik bedoel hij moest natuurlijk nieuwe bomen en struiken verzinnen en ontwerpen, alle zeeën op de juiste manier plaatsen, alles vergelijken met elkaar, de bergen een plek geven kijken of het goed was en misschien weer verplaatsen. De mens moest ook bedacht worden en hoe moest Hij die nou weer in elkaar zetten. Ja, hij had het druk met alles en nog veel meer dan wat ik hier heb opgeschreven. Na een week moet hij zo moe geweest zijn dat hij een hele dag niets wilde en kon doen. Jawel hij kon dat, want hij creëert en dat is toch heel wat anders dan opvoeden.
Toch, ja toch?!

Vind ik wel, ik zie hem namelijk niet even komen om te helpen met de ruzie die mijn 2 tieners maken of Sinyo te vertellen dat hij echt ECHT in zijn eigen bed moet blijven liggen en niet bij zijn ouders gaan omdat zijn neefje zo zwaar ademt, ik zie hem ook niet het haar van Nona mooi maken (ik vind het gewoon irritant om te doen, maar doe het natuurlijk wel) of dat hij even dat boodschapje kan halen wanneer wij het vergeten zijn.
Het zou toch makkelijk zijn he als dat even kon.

Ach, ik begrijp heus wel dat het niet gaat en dat hij toch ook wel zijn deel doet. Ik bedoel maar, als er iets fout gaat dan krijgt hij de schuld en eerlijk is eerlijk wanneer iets wel goed gaat dan wordt hij vergeten.
Wanneer mensen iets te klagen hebben dan gaan ze naar Hem, als ze iets willen dan gaan ze naar Hem, als het goed gaat dan zijn ze ineens erg stil en rustig.


Gut verrek zeg he, God lijkt wel op een moeder?!

Read more...

Tuuttuuttuut

Yep!

Dat hoor ik, als Sinyo de telefoon op heeft gehangen!
Hij belt op.
Ik neem op.
Op de meest chagrijnige, waardeloze manier begint hij; 'Waar is mijn sleutel!?!?!?!'
'Weet ik niet' zeg ik alleraardigst.

Tuuttuuttuut...
Opgehangen!
Dat @$#$%% jong!

Telefoon gaat weer.
Weet dat kind.
'Waar is het?!?!?!'
'Je moet zoeken zeg ik' al iets meer geirriteerd.
Hij hangt weer op!!

Telefoon gaat.
3x raden wie, juist!
'Ik zeg zoek maar goed, ik heb je sleutel niet gezien, maarre ik moet nu ophangen' en hang op.

Of hij op school zit? Vast wel.
Of hij te laat is? Vast wel.
Of hij een keer een vaste plek voor die sleutel moet vinden!!?!?! ZEKER WETEN!!!
Of we het niet al 100.000.000.000x hebben gezegd! ABSOLUUT!!

Dit zijn DE momenten dat ik dat kind wel door de WC kan TREKKEN!!
Bah!

Read more...

Neven en nichten

Van de week hadden we een feest een oom en tante werden 70 jaar en dat moest gevierd worden. Dit gebeurde in een zaaltje en gelukkig was het in de buurt!

Voordat we weggingen al gevraagd of  een nichtje meeging en dat vond ze wel grappig. Inderdaad grappig, maar het familie die je eens in de zoveel keer ziet, maar wanneer je er bent dan denk je 'O zijn die het'. Snappen jullie me nog.

Maar goed, wij daarnaartoe in de stromende regen, gelukkig zaten we in de auto. We komen daar aan en schoonzus met man en kind is er al en ook 2 neefjes.  Daar gaat het nu even over.

Ik ben steeds verbaasd hoe die neven en nichten met elkaar omgaan. Ze zitten in de leeftjd van 14 tot 21 jaar.  Iedereen kan het leuk met elkaar vinden, degene van 14 jaar kwebbelt er oplos met haar neef van 20, de puberjongens (van 13 tot 15 jaar) hangen gezellig bij elkaar en af en toe komt een nicht er even bij staan. De andere nicht praat ook met iedereen, ze geinen met elkaar, vervelen elkaar, maken quasi ruzie of echte ruzie. Het is genot om naar te kijken.

Vorige week vrijdag, neee sorry de week daarvoor alweer, waren bijna alle neven en nichten samen naar Walibi geweest. Zomaar ineens hadden ze dat afgesproken. Ik vind het heerlijk voor onze kinderen en hoop dat het altijd zo zal blijven.

 Sinyo en Nona bleven al bij hun ooms en tantes slapen vanaf hun derde  jaar (misschien wel al eerder, kan ook best vanaf het moment zijn dat ze konden lopen en praten) en neven en nichtjes kwamen ook bij ons. Niet omdat wij of de andere ouders er even uit wilden. Nee, omdat de kinderen het allemaal zo gezellig vinden. 
Naarmate iedereen ouder is geworden, wordt er niet (snel) meer ergens anders geslapen of bij ons (tenzij het ver weg is).

Het bijelkaar slapen en vaak bij elkaar op bezoek gaan heeft ervoor gezorgd dat de neven en nichten goed met elkaar kunnen omgaan. Het komt heus een keer voor dat ze elkaar een tijdje niet zien, maar zodra ze elkaar zien is alles in orde en dit geldt voor elke combinatie. Hahaha klikt raar, maar ik bedoel gewoon ongeacht welke neef of nicht elkaar ziet het zit goed.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat onze kinderen dat hebben, want ik realiseer me dat het niet overal zo is.

Read more...