Gedaan!
Ik heb het gedaan!
Mijn eigen plekje op het internet.
6 jaar geleden zijn wij verhuisd naar de woning waar we nu wonen. Het was nieuwbouw en je leert nieuwe mensen kennen.
Op een dag reden we naar ons huis, we reden op een slakkegangetje want er liep een meisje voor ons.
We slaakte een zucht en zeiden tegen elkaar 'Ze hoort de auto toch wel?'
We reden nog langzaam erachter, opeens zagen we een vrouw naar het meisje toe lopen en gebaarde naar haar.
Ze keek om, zag ons en glimlachte.
'O, zeiden we, volgens mij is ze wel doof.
Nadat we de auto hadden geparkeerd kwam haar moeder naar ons toe lopen. Ze vertelde ons dat haar dochter (dus inderdaad) doof is en zei sorry omdat ze midden op de weg liep. Sorry zeggen hoefde voor ons niet, elk kind doet weleens dingen waarvan je denkt 'waarom doe je dat nou'.
We zien het meisje zo nu en dan. Ze heeft nu een gehoorapparaat en dat houdt in dat we niet meer heel duidelijk hoeven te praten of dat we niet perse hoeven te gebaren.
Nona ziet haar elke ochtend wanneer ze naar school gaat en het meisje zegt dan 'Succes op school' tegen haar. Nona vertelde het een keer en maakte toen zo'n raar gezicht zoals alleen een zij dat kan.
Vanochtend zag ik haar en op het moment dat ze weg fietste draaide ze haar hoofd om en zei 'Succes op je werk'. Zo'n klein zinnetje, zoveel impact.
'Succes op je werk'.
Ik wist natuurlijk dat het er niet in zat.
© Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009
Back to TOP