Verborgen gebreken...

Gisterochtend was het niet gelukt om te gaan WIIen, niet omdat ik niet mijn bed uit kwam of geen zin had. Nee, het lukte me niet om de WII Balance board contact te laten krijgen met de WII.  Toen het me eindelijk was gelukt waren man en kids al beneden en had ik geen zin meer.


Vanochtend heb ik een nieuwe poging ondernomen, ik was nl. al voor 8 uur uit bed! Dat is voor mij een bijzonder iets omdat ik wel van uitslapen hou of gewoon van in bed liggen.
Maar goed, ik was dus vroeg mijn bed uit, had makkelijke kleding aangetrokken ben naar beneden gelopen.

WII aangedaan en een klas gekozen, daar begon ik... en daar kwam ik het tegen... de geborgen gebreken in mezelf.
Ik moest in een kleermakerszit zitten, dat kon ik altijd, maar nu lukte het niet om in een goede kleermakerszit te zitten.
Het begon pijn te doen, in mijn rechterbeen bij mijn lies! Nog nooit eerder gehad of misschien kan ik het al jaren niet meer, maar omdat ik het niet gedaan had wist ik het niet.

Ik moest ook naar voren hangen en dan met je handen op de grond (of de Balance Board), verrek dat lukte me ook niet! (Ik kon wel bijna de grond raken, maar het ging met moeite!)
Ik had altijd het idee dat ik toch lenig was, maar ooo wat valt dat nu tegen zeg!

Sommige oefeningen waren makkelijk en lukte me en bij andere oefeningen deed ik zo ontzettend mijn best dat ik helemaal trot was op mezelf. Totdat ik de vriendelijke stem uit de boxen hoorde zeggen "Het lijkt wel alsof je gestopt bent.."
'Gestopt!!'; ik ben helemaal niet gestopt. Kennelijk deed ik het helemaal verkeerd, maar ik kon 'zo weer beginnen' zei de vriendelijke stem. Grrrrr.

De class\ klas duurde ongeveer 30 minuten en men o men wat is me het zwaar tegen gevallen zeg.
Ik heb me voorgenomen om het elke dag te doen. (Ok, ik weet dat ik te veel gevraagd van mezelf, maar het moet iig 3x per week lukken.....).
Ik vind het wel leuk, omdat ik het lekker thuis kan doen, ik hoop wel heel erg dat het over een maandje (veel) beter gaat!

Later in de ochtend gingen we met z'n allen zwemmen, ik was lekker baantjes aan het zwemmen (de schoolslag), voel ik ineens een pijn in mijn knie. Als of er iets loszit en heen en weer gaat bij die zwembeweging. Oooo echt het is waar en het wordt steeds officieler.. "Ik wordt ouder". "Echt waar"! Hahahahahahaha!

Een reactie posten

Mijn foto
DharSon
Werkende moeder die ondertussen al over de 40 is. Mijn man en ik stomen 2 kinderen, van 13 en 14 jaar, klaar voor deze maatschappij.
Mijn volledige profiel weergeven
Er is een fout opgetreden in dit gadget

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP