Het gaat...

Gister werd mijn moeder gebeld of we met spoed naar het ziekenhuis wilden komen.
Wij naam mijn moeder geraced en daarna naar het ziekenhuis, in een kwartier stonden we bij het ziekenhuis.
We gaan naar boven, lopen de kamer in waar we hem gister hebben achter gelaten.... bed LEEG!!
Dan schrik je je echt het laplazeres.
Bleek dat ze hem naar een andere kamer hebben verplaatst zodat hij het een stuk rustiger heeft.

Het zuurstof in zijn bloed was veel te weinig en zijn hart ging als een razende te keer, zodoende werden we gebeld. Toen we aankwamen ging het al een stuk beter, alleen was hij heel erg moe.
Na een tijd gingen we weer weg, mams thuis gebracht en naar huis.

De dokter vertelde dat mocht het zo ver komen dat ze niet gaan reaimeren, dat hij niet naar de IC gaat omdat zijn longen te slecht zijn. Ik kan jullie vertellen dat is hard, heel hard om te horen ik begrijp het wel, maar wil het niet snappen.

Ik hou mijn telefoon nu steeds bij me durf het niet te vergeten en fout o fout ik rook me helemaal gek. Ik heb het gevoel dat ik moet huilen, maar het komt er niet uit. Op het werk dwalen mijn gedachtes alle kanten op.
Wanneer het namelijk beter met hem gaat moeten er toch veranderingen komen, ze wonen nu nog zelfstandig maar dat lukt gewoon niet meer. Daar moeten we uitgebreid naar kijken, kijken hoe we alles kunnen vergemakkelijk voor hun.

Het is allemaal druk en onwerkelijk en ik vermoed best een depri logje.

Bedankt voor jullie wensen.

Huize Steen.  – (12 november 2010 om 11:45)  

Meid wat triest allemaal, snap dat je er depri van bent. Nogmaals heel veel sterkte toegewenst!

Aritha Vermeulen  – (12 november 2010 om 13:05)  

Heel veel sterkte en kracht toegewenst joh! Dit moet je echt verwerken en je weet dat het nog niet klaar is. Ik denk aan je.

sillie  – (12 november 2010 om 17:52)  

he wat een narigheid, k kan me voorstellen dan je er flink van slag van ebnt en dat het je ook niet los laat, sterkte hoor ook voor je ouders!

De Repel  – (12 november 2010 om 18:23)  

oh mijn hemel, ik lees het nu pas...ik kan me niet voorstellen wat er nu allemaal door je heen gaat!

Ik weet gewoon echt niet wat te zeggen, ik zou je heel graag een dikke knuf geven...een dikke virtuele knuf in dit geval!

Sterkte meid....er ligt veel op je bordje

Gekakel  – (12 november 2010 om 18:41)  

Sterkte, pas goed op jezelf en elkaar!

Mammalien  – (12 november 2010 om 22:15)  

O meis, ik snap nu pas hoe ernstig het is. Hou vol, en veel sterkte.

Toaske  – (14 november 2010 om 00:00)  

Oh wat akelig dit. Heel veel sterkte!

Susanna  – (14 november 2010 om 08:49)  

wat naar zeg.....ik wens je heeeel veel sterkte en veel liefs!

Een reactie posten

Mijn foto
DharSon
Werkende moeder die ondertussen al over de 40 is. Mijn man en ik stomen 2 kinderen, van 13 en 14 jaar, klaar voor deze maatschappij.
Mijn volledige profiel weergeven
Er is een fout opgetreden in dit gadget

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP