Uitgeblust

Pffffff, normaliter gaat alles rustig en relaxed, ook op het werk, maar sinds gistermiddag ..... Het gebeurt bijna nooit dat veel afspraken samen vallen tot gister!


Op het werk werd het e.e.a. omgezet waar ik bij moest zijn.
Geen punt.
Althans, het punt was wel dat ze om 4 uur begonnen en ik moest om 19:00 op de school van Sinyo zijn. Een soort van ouder avond.

Goed om 16:00 begonnen ze en er moest getest worden, daar kom ik om de hoek kijken. Trommelend met mijn vingers op het bureau af wachten wanneer ik kan testen.

16:15 dacht ik laat ik even bellen, dan kan ik thuis melden hoe en wat en goed af spreken.
‘Een half uur tot 3 kwartier’ kreeg ik te horen.
Aha, dacht ik, dan blijf ik gewoon op het werk en dan heb ik daarna ruim te tijd om te testen.
Jullie merken het al, ik ben positief.

Het ging dus fout en ik kon pas vanaf 17:45 testen.
Op zich nog genoeg tijd, ware het niet dat niet alles in 1x goed ging.
Na veel heen en weer gebeld te hebben, paar wijzigingen uitvoeringen etc.
Ging het ein-de-lijk goed.
Alleen de tijd zat zwaar tegen!
Het was al 18:45!
Maar goed het was klaar! Ik kon gaan!

Tas gepakt, jas gepakt en in de auto gesprongen, ondertussen Man gebeld (ja, handsfree) en gezegd ‘Ik kom NU naar je toe dus sta klaar en neem een banaan mee voor me’. Als een gek door de stad geracet en Man opgehaald.

Natuurlijk waren we te laat bij die avond en iedereen zat al in de aula, wat nog erger was, de deur was dicht. Aha, daar is de conciërge, die deed de deur open en we konden naar binnen. Alle hoofden draaien zich om, maar we deden alsof ons neus bloedde en gingen een plaats zoeken.

Daarna een verhaal gehoord over wat allemaal gedaan moet worden in Mavo 3, hoe de examens gaan, dat ze nu al goede cijfers moeten hebben, het stage en ook nog wat voor banen ze later kunnen uitvoeren als ze die of die sector kiezen.

Interessant hoor, echt waar, maar het duurde lang! En ik voelde mijn buik knorren en krimpen af en toe hoorde je het ook! Hoe bedoel je erg! Maar goed, toen zei de directeur: ‘Dit was het eerste gedeelte’. Mensen, het was al 21:15 en nee, ik had dus nog niet gegeten.

Dan d'rbij over beroepen beginnen, vervolg opleidingen die gericht zijn??? Daar zijn Sinyo en wij als ouders nog niet aan toe. Wij hebben hem nl. geadviseerd (en dat advies heeft hij al tot zich genomen) dat het beter is om zo lang mogelijk door te leren. Overigens zag ik meerdere ouders een beetje wazig kijken. Geloof me, we weten dat het er aan komt, maar het was te veel om in 1x in je op te nemen.
Gelukkig waren er ook hand-outs.

Daarna gingen we mee met de mentor van de klas van Sinyo en daar moest elke ouder zich voorstellen en vertellen wat voor kind jouw kind is.

‘Hallalua’ wat bleek!!! Meer jongens (en sommige meisjes) hebben het probleem dat ze ‘geen huiswerk’ hebben, dat ze de pc belangrijker vinden dan school, dat ze ook meer van buiten spelen en games houden.
Bij meerdere ouder ging een golf van ‘ Gelukkig maar’.

Enfin kwart voor 10 was het nog niet klaar, maar als je wilde gaan dan kon je wel gaan. Toen zijn we maar gegaan. Thuis gekomen kon ik niet meer eten, mijn buik voelde zo vervelend aan, dus heb ik 1 boterhammetje gegeten en zijn we gaan slapen.

Vanochtend vroeg op het werk zijn en daar kwamen de vragen al op me af, daarna een overleg, terug komen op mijn plek laat zien dat ik 10 telefoontjes heb gemist en nu is het even klaar, even pauze en rust.
Pfffffffffffffffffff

(en dan nog vanavond uit eten en morgen avond uit)

Een reactie posten

Mijn foto
DharSon
Werkende moeder die ondertussen al over de 40 is. Mijn man en ik stomen 2 kinderen, van 13 en 14 jaar, klaar voor deze maatschappij.
Mijn volledige profiel weergeven
Er is een fout opgetreden in dit gadget

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP