De 1e keer rennen!

Naar aanleiding van de blog van Repel die schreef over hardlopen, moest ik ineens aan mijn eerste poging denken...
Ik kan me die dag nog zooo goed herinneren.
Het was heel heel lang geleden... (2005..)
Ik voelde me vol, opgeblazen, mijn conditie was 0,0 en ik vond dat het tijd werd om er iets aan te doen!
Man kwam thuis en ik zei; "Ik ga nu, NU hardlopen".

Ik had al gekookt, ze konden dus met z'n 3en gaan eten en ik ging me omkleden.
Tijdens het omkleden was ik nog aan het twijfelen of ik echt zou gaan.
Uiteindelijk had ik alle moed verzameld en maakte me helemaal klaar.

Ik bereide me voor door een paar rek- en strekoefeningen.
Checkte mijn telefoon voor de tijd en daar ging ik.

Ik begon hard te lopen en ....... ik was de straat nog niet uit of ik was moe, had geen adem, voelde me helemaal geradbraakt, ik was echt he-le-maal uitgeput.
Oooo is het zo erg, dacht ik nog...
Ik keek op mijn horloge om te kijken hoe lang ik bezig was..

Schrik niet .... ik had 10 seconden gerent. Ja echt waar tien seconden!!!!
Ik schaamde me rot!
Dit was nog erger dan erg!
Dit was verschrikkelijk!

Daarna had ik het anders aangepakt.
Ik had een schema van i-net geplukt en na een paar maanden kon ik 20 minuten in 1 stuk door rennen.

(en toen gingen we verhuizen en moet ik nu opnieuw beginnen..., het gaat nu vast een stuk beter.. hoop ik..)

Een reactie posten

Mijn foto
DharSon
Werkende moeder die ondertussen al over de 40 is. Mijn man en ik stomen 2 kinderen, van 13 en 14 jaar, klaar voor deze maatschappij.
Mijn volledige profiel weergeven
Er is een fout opgetreden in dit gadget

  © Blogger template Shush by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP